media
software: ComfyUI (Stable Diffusion), TouchDesigner, Google Trends API, Python.
hardware: Arduino, Webcam, LED Matrix Panel, Metal Construction, TV, PC, Sublimation print on fabric
where/when
International AI Art Biennale, PaΕac Potockich, Krakow, Poland, 2026
PACESETTERS Summit, Cultural Center La Temica, Malaga, Espania, 2025
Cracow Art Week KRAKERS, KMWTW art gallery, Krakow, Poland, 2025Β
πππ π£ππ«πͺ ππ«ππππππ π£π πππ€π« π€π πππ π€πππππ? ππππ?
Fotobudka jako zautomatyzowane urzΔ dzenie, ktΓ³re wykonuje zdjΔcia i od razu je drukuje, powstaΕa w 1925 roku. UruchamiaΕa prosty rytuaΕ: wejΕcie, pozowanie, odbitka. W 1982 roku Michel Foucault pisaΕ o βtechnologiach siebieβ czyli praktykach, za pomocΔ ktΓ³rych jednostka oddziaΕuje na wΕasne ciaΕo, wizerunek i toΕΌsamoΕΔ, aby ksztaΕtowaΔ samΔ siebie. W dobie filtrΓ³w, deepfakeβΓ³w i awatarΓ³w proces ten ulega jednak daleko idΔ cej transformacji. Obraz siebie staje siΔ pΕynny, niestabilny i nieskoΕczenie edytowalny. W tej pracy akt ksztaΕtowania self/ja zostaje czΔΕciowo oddany sztucznej inteligencji oraz aktualnym trendom.
Kamera rejestruje wizerunek osoby uczestniczΔ cej, ktΓ³ry nastΔpnie zostaje poddany deformacji przez AI (ComfyUI). Prompty sterujΔ ce przeksztaΕceniem obrazu pochodzΔ z globalnych trendΓ³w Google Trends, stanowiΔ c zapis zbiorowych fascynacji, mΓ³d i napiΔΔ kulturowych. Po naciΕniΔciu przycisku obraz zostaje zapisany i trafia do cyfrowego archiwum, powiΔkszajΔ c bazΔ danych. W nawiΔ zaniu do teorii Foucaulta ciaΕo i wizerunek zostajΔ tu przefiltrowane przez algorytm, a selfie staje siΔ aktem powierzenia wΕasnego obrazu maszynie. ByΔ moΕΌe tak wyglΔ da dziΕ wspΓ³Εczesne lustro: zbudowane z pikseli, pozbawione szkΕa, ale z nieograniczonymi moΕΌliwoΕciami kodu.
EN
βπ π¨ ππππͺ π₯ππππ€ π πππͺ ππ πͺπ π¦ π₯πππ π π€πππππ? ππππ?
The photo booth, as an automated device that captures and instantly prints images, was established in 1925. It initiated a simple ritual: enter, pose, print. In 1982, Michel Foucault wrote about „technologies of the self”βpractices through which individuals act upon their own bodies, images, and identities to shape themselves. In the era of filters, deepfakes, and avatars, however, this process is undergoing a profound transformation. The self-image becomes fluid, unstable, and infinitely editable. In this work, the act of shaping the „self” is partially surrendered to artificial intelligence and current trends.
A camera captures the participant’s likeness, which is then subjected to deformation via AI (ComfyUI). The prompts driving the image transformation are derived from Google Trends, serving as a record of collective fascinations, fashions, and cultural tensions. Upon pressing the button, the image is saved to a digital archive, expanding the database. Drawing on Foucaultβs theory, the body and image are filtered through an algorithm, and the selfie becomes an act of entrusting oneβs own image to the machine. Perhaps this is what the modern mirror looks like today: built of pixels, devoid of glass, but with the limitless possibilities of code.
ππππππ: π πππππππ ππππππππ ππππππππ ππππππππππ π πππππππππ πππππππ ππππππππ, ππππππ’ πππππππππ ππππππ πππππππππ, ππππ ππ ππππ πππ ππππππ, ππππππ πππ‘πππππ ππππ ππππ, πππ πππ ππππππ, ππππππ ππ π πππππππ ππππππππ ππππ π πππππ π ππππ
