ㄒ卄乇 ㄒ尺ㄖㄩ乃ㄥ乇 山丨ㄒ卄 ᗪㄖㄩ乃ㄥ乇

Wystawa The Trouble With Double pierwotnie planowana jako wydarzenie fizyczne, w obliczu pandemii COVID-19 została przeniesiona do sfery wirtualnej. Jako duet Serotoninærror (we współpracy z Mają Szerel) zaprojektowałyśmy i wymodelowałyśmy od podstaw architekturę 3D pełniącą funkcję interaktywnej galerii. Zaproszone artystki i artyści dokonali dygitalizacji swoich prac, które następnie optymalizowałyśmy i osadzałyśmy w środowisku VR platformy Mozilla Hubs, wzbogacając całość o animacje oraz systemy interakcji.

Tekst kuratorski autorstwa Katarzyny Oczkowskiej:
„Mówią, że jeśli spotkacie swojego sobowtóra, to musicie go zabić, zanim sobowtór zabije was. We dwójkę, ponoć, jest o jednego/jedną za dużo. Mówią też, że aby zająć scenę należy z niej zepchnąć inną/innego. Kłopot z doppelgängerami, sobowtórami, alter ego, hybrydycznymi tożsamościami, czy jak tylko chcecie je sobie nazywać, od zawsze polegał na tym, że trzeba było je unicestwić, albo przynajmniej zamknąć w jakimś getcie. Tyle, że teraz zrobiło się nas całkiem sporo, bo każdy i każda jest wieloma. A wielość w zamknięciu bywa niebezpieczna. Spróbujemy jednak w tym getcie, w którym przyszło nam być, nie napierdalać się sami ze sobą jak bohater „Fight Clubu”. Na scenie jest miejsce dla wszystkich naszych lustrzanych odbić, nawet jeśli niektóre lustra bywają trochę popękane czy nawet całkiem potłuczone. Spójrzcie z ukosa, a ujrzycie kształty. „Och, Kiciu, żeby się tak przedostać do Lustrzanego Domu! (…) Udawajmy, Kiciu, że można się tam jakoś przedostać. Udawajmy, że szkło robi się wiotkie, jak muślin, tak że można się przedostać. Co to? ależ ono, słowo daję, naprawdę zmienia się w taki rodzaj mgiełki! Teraz łatwo się będzie przedostać”*. I tak jak Alicja przeszła na drugą stronę lustra, tak i my, słowo daję, też tam pójdziemy. Ale jak wszyscy dobrze wiemy, współczesnymi lustrami są ekrany, w których z perwersyjną przyjemnością będziemy się przeglądać, przechodząc to na jedną, to na drugą stronę. Realne, wirtualne − mylą nam się. Na pohybel wieszczowi, który spytany czy Narcyz szczęśliwych lat dozna, odpowiedział − „Jeżeli sam siebie nie pozna”.**

* Lewis Carroll, „Po drugiej stronie lustra i co tam Alicja znalazła”, tłum. R. Stiller, ilustracje F. Themerson, przedm. J. Reichardt, Warszawa 2015
** Owidiusz, „Metamorfozy”, tłum. A. Kamieńska, Wrocław 1996

artyści i artystki: Artvstka Nikodem Baiser Martyna Borowiecka-Mikuszewska Bella Ćwir Justyna Górowska Krzysztof Grzybacz Zofia Krawiec Edmund Krempiński Katarzyna Olma Wojtek Ratajczak Serotoninærror (Karina K Gorzkowska x Maja Szerel) Joanna Tochman Konrad Żukowski
kuratorka: Katarzyna Oczkowska
VR artists x współpraca kuratorska: Karina Gorzkowska x Maja Szerel